Knack Roeselare - Ljubljana
Voorbeschouwing
Foto: Wim Puype
Na zes opeenvolgende Europese overwinningen kwalificeerde KNACK Roeselare zich voor de Challenge Round van de CEV 2012 Volleybal Cup. Dit was één van de hoofddoelstellingen van het team bij het begin van het seizoen, maar nu wil KNACK Roeselare natuurlijk nog verder doorstoten. Hun volgende tegenstander wordt ACH Volley Ljubljana uit Slovenië, een team met een lange en sterke traditie in de Europese Competities. Onder de vroegere naam, ACH Volley Bled, kwalificeerde het team zich zelfs voor de Final Four in de Champions League van 2010 in het Poolse Lodz. Ook dit seizoen werd, door spelers en bestuur binnen het team, als hoofddoel vooropgesteld om zich opnieuw te kwalificeren voor de Final Four in de Champions League competitie. Maar de tegenstand van Tours VB en PGE Skra Belchatow in Poule F was deze maal te sterk. Als één van de vier 'best third ranked' werd ACH Volley Ljubljana doorgestuurd naar de Challenge Round van de CEV 2012 Volleybal Cup. In eigen land is ACH Volley een klasse apart. Begin januari won het zijn zevende, en zesde opeenvolgende, nationale beker en verloor het totnogtoe slechts één set in de Sloveense competitie.
KNACK Roeselare speelt zijn thuiswedstrijd op woensdag 01 februari op 20u30 in Topsporthal Schiervelde. Na twee nederlagen in de eigen Belgische competitie is het team van trainer-coach Dominique Baeyens echter klaar om de uitdaging aan te gaan met ACH Volley Ljubljana. KNACK Roeselare rekent op een vol huis om met de steun van het eigen trouwe publiek de wedstrijd aan te vatten. Op de facebookpagina van KNACK Roeselare loopt een actie waarbij 100 gratis duotickets worden weggeschonken. Meer tickets kunnen worden besteld via tickets@knackvolley.be of contacteer Mayke Bonte via office@knackvolley.be of tel 051/26 66 41.
Verslag
De club had kosten noch moeite gespaard en dankzij de vele vrijwilligers konden we weer genieten van een tiptop accommodatie met ondermeer de speciale Champions Leaguevloer die qua beleving toch dit tikkeltje meer geeft. Maar ook ploegbegeleider Stefaan was in het nieuw en gaat nu door het leven met een bril. Een goed gevuld Schiervelde kreeg een Liechtensteins-Portugees scheidsrechtersduo voorgeschoteld waarbij de tweede scheidsrechter blijkbaar als ambitie heeft het wereldrecord 'netfouten fluiten' op zijn naam te zetten. Wat het duel zelf betreft kunnen we duidelijk zijn : KNACK Roeselare liet een wenkende kans liggen om een stevige uitgangspositie te verwerven naar de halve finale toe. Maar nu wordt het zeker een stuk lastiger, echter niet onmogelijk want dit Sloveense team ligt zeker binnen de mogelijkheden.
We hadden het al in het snotje tijdens de opwarming : Jago zou starten en we moeten zeggen dat Eerik ons in deze wedstrijd zeer gecharmeerd heeft. Het zal voor Poglajen een zware klus zijn om weer zijn basisplaats te veroveren. Nog steeds geen Stancu maar gezien de prima cijfers van Wouter Verhelst in de voorbije wedstrijden konden we enkel treuren over het verschil in centimeters.
De eerste set was een nagelbijter want de ploegen losten elkaar voor geen vin. Paulides in het midden kon blijven zorgen voor druk bij de bezoekende blokkering (3-2, 7-8, 8-9). Jago van zijn kant met de 12-12 en een blok van Sam en Wouter bracht ons weer op kop : 13-12. Sam deed dit kunstje nog even over maar nu met Joppe zodat we weer konden rusten bij 16-14. Maar Lubljana liet niet betijen en het was erop en erover zodat bij 16-17 een time-out noodzakelijk was. Tot 21-21 hadden de bezoekers het voordeel maar met een bezoekende netfout (zie inleiding) en een aanval van Deroo stak KNACK Roeselare, onder het oog van Hoho en Radovic, de hand uit naar setwinst. Wie anders dan Sam Deroo haalde deze voor zijn maats en de thuissupporters binnen : 25-23.
Kamp wisselen op de tonen van de Radetzkymars maar het bleek geen bron van inspiratie voor Stijn D'Hulst en zijn collega's. Tot 2-3 bleven ze in de set en toen was het reeds over and out. Bij 3-9 had onze coach reeds zijn tweede time-out verbruikt en niets mocht baten. Veelvuldige wissels konden het pijnlijke scoreverloop niet vermijden : 4-12, 6-16. De ingevallen Imhoff bekroonde nog wel het mooiste punt met een score en een welverdiend applaus voor de vechtlust en de twee reddingen van de defensie : 9-18. Maar dan was het vet van de soep zodat er uiteindelijk 12-25 op de bordjes kwam.
Aan onze coaching zal het zeker niet gelegen hebben want ze haalden weer het onderste uit de kast en bleven maar oplossingen zoeken en uitproberen. Deroo kwam in set drie als opposite aan de bak en Poglajen met Jago als receptie-hoek. Een succesformule want nu was het setbegin duidelijk voor KNACK Roeselare : 4-2 (Deroo), 5-2 (blok Verhelst op Sket), 7-4 (pipe Poglajen), 8-4 (Deroo). Paulides (11-6) en Poglajen met een blok voor 12-6 deden verder hun duit in het zakje. En een mooie eenhandige pass van Stijn bediende Wouter Verhelst voor alweer een rustmoment bij 16-10 en bijgevolg heel wat ambiance in Schiervelde. Een van de sportwetten zegt : als je goed speelt heb je ook het nodige geluk. En inderdaad, alles lukte en dus ook de services met een netroller voor Wouter Verhelst voor 20-13. Jago bekroonde de set met een blok : 25-15.
Set vier bleek aanvankelijk een kopie van set twee : 2-5, 5-12, 8-16. Intussentijd waren weer alle beschikbare wisselspelers op het veld en de supporters begonnen zich al te focussen op de vijfde en beslissende set. Maar daar dachten onze spelers toch eventjes anders over. Collectief en met rasecht gevechtsvolley ('t hoeft niet schoon te zijn om effectief te zijn) knabbelden ze, tot ongeloof van de bezoekende coach, puntje voor puntje aan hun onoverbrugbare achterstand : 13-18, 16-20. Tot 18-22 bleef de vierpuntenkloof in stand maar onder impuls van Van Hirtum en Tuerlinckx werd het 20-22 en vervolgens 23-23 (goede services van Van Hirtum). Zijn volgende opslag waaide echter buiten : 23-24. Toch trokken de bezoekers uiteindelijk het laken naar zich toe : 26-28.
Een snelle achterstand in set vijf kon niet meer worden rechtgezet ( 3-4, 3-5, 5-8). Het verschil na de kampwisseling maar groeien tot 5-10 met aanvallende missers en finaal klokten we af op 7-15.
We herhalen het : een gemiste kans want hier zat duidelijk meer in. Maar opgeven is geen optie. En als uiteindelijk het zover zou komen dat na 15 jaar het monument der monumenten een andere weg inslaat dan kunnen we alleen maar dankbaar zijn voor zijn gevecht tot de laatste snik. Als mijn tante echter een snor had, dan was het mijn nonkel. Met andere woorden, het is nog zover niet en we hopen dat het niet zover zal komen. Wat nu telt is de dagdagelijkse realiteit met om te beginnen de thuiswedstrijd tegen het team van Albert Cristina om de vierde plaats veilig te stellen. C'mon de KNACK.
Popol
